Kryptonim " Rudiger "

Wałbrzych - miasto niewyjaśnionych zagadek i tajemnic . Niegdyś jeden z głównych ośrodków górnictwa węgla kamiennego. Dziś trudno tu o znalezienie dobrej pracy. Chciałbym opisać jedno z ciekwaszych miejsc godnych uwagi w tym rejonie. Położone jest ono na trasie linii kolejowej prowadzącej z Wałbrzycha do Nowej Rudy . Jest to najdłuższy w Polsce tunel kolejowy liczący sobie 1600m długości . Umiejscowiony jest w pobliżu dzielnicy Podgórze, swoją długością przecina na wylot masyw góry Mały Wołowiec (718m). Wybudowany został w latach 1909-1911 w postaci dwóch równoległych nitek co pewien czas połączonych ze sobą korytarzem o eliptycznym profilu. Jego wygląd oraz struktura przypomina bardzo sąsiadujący z nim tunel przebiegający pod górą Sajdak budowany w latach 1876-1879. Obiekt znajdujący się pod Wołowcem ze względu na swoje strategiczne znaczenie dla Niemców wzmocniony został co pewien odcinek obudową żelbetową. W czasie wojny światowej pełnił funkcję schronu specjalnego przeznaczenia dla pociągów. Do tego właśnie obiektu doprowadzone zostały przewody energetyczne oraz cała sieć kabli telefonicznych. Celem takiego posunięcia było zapewnienie łączności ruchomych grup dowódczych przebywających w schronie z zapleczem technicznym oraz linią frontu. Dostępne do dziś dokumenty wskazują na to iż właśnie tutaj w masywie Wołowca , w pobliżu tunelu kolejowego umiejscowiono specjalną , najnowocześniejszą jak na owe czasy centralę telefoniczną " Rudiger " mającą zapewnić łączność z większością głównych kwater Adolfa Hitlera. Nie istnieją niestety informacje potwierdzające ukończenie budowy obiektów centrali oraz oddanie ich do eksploatacji. Stanowi to dziś niewątpliwie zagadkę godną rozwiązania dla niejednego poszukiwacza tajemnic. Aktualnie teren nie kwapi się aby uchylić przed nami rąbka tajemnicy, a wiadomo jak wartościowe było by odnalezienie tego tajnego ośrodka łączności.

 

tunel w masywie Wołowca - wjazd do prawej nitki

 

wewnątrz na glazurowych kaflach wybite zostały oznaczenia długości tunelu

 

 

sąsiadujący tunel kolejowy w górze Sajdak

 

wjazd do prawej nitki Sajdaka. Nad wjazdem widoczne sygnatury w wybitą datą budowy obiektu

 

Wiele grup poszukiwawczych próbowało rozwikłać zagadkę Rudigera , niestety nie powstało dotychczas żadne opracowanie tematyczne grupujące uzbierane informacje i opisujące przebieg prac badawczych. Jedynymi obiektami mogącymi mieć powiązania z tajemniczą centralą poza samym tunelem kolejowym są dwa obiekty podziemne będące niewiwlkich rozmiarów sztolniami kilkudziesięciometrowej długości. Każda z nich zakończona jest prostokątnym szybem . W obydwu przypadkach w szybach tych zachowały się resztki obudowy drewnianej.

Sztolnia nr 1 położona jest w bliskiej odległości od szczytu góry nad tunelem kolejowym. Dostępu do niej broniły niegdyś dzwi pancerne . Poterna początkowo obudowana cegłą kończy się szybem zalanym wodą do poziomu zależnego od pory roku. Szyb ten prowadzi bezpośrednio w okolice tunelu kolejowego. Dolne partie korytarza są w złym stanie technicznym. Obiekt ten penetrowany był na początku lat 80-tych przez wojsko, kilka lat później przez ekipę poszukiwaczy z Wałbrzycha. W latach 90-tych prowadziła tam prace poszukiwawcze grupa zapaleńców z Wrocławia. Aktualnie wszystkie dostępne partie tego obiektu zostały w pełni zinwentaryzowane.

Sztolnia nr 2 zlokalizowana jest w odległości około 200m od otworu kominowego tunelu , którym odprowadzane były spaliny z lokomotyw. Długość sztolni nie przekracza 80m. Podobnie jak w obiekcie nr 1 początkowy odcinek korytarza posiada obudowę ceglaną. Sztolnia zakończona jest rozgałęzieniem korytarzy o kształcie litery " Y ". Prawa odnoga kończy się ślepo , lewa zaś posiada niewielkie pomieszczenie przypominające komorę wydobywczą z szybem o wymiarach 2x2 m. Szyb ten w całości wypełniony jest krystalicznie czystą wodą , a na jego dnie zalega gruzowisko skalne oraz sporo stalowych elementów konstrukcyjnych znacznych rozmiarów.

Poszlaki wskazują na to iż te 2 niedostępne do dziś w całości obiekty mogły pełnić funkcję korytarzy łącznikowych z infrastrukturą wewnętrzną pomieszczeń w których spoczywa poszukiwana tajna centrala telefoniczna. Niestety do dnia dzisiejszego nie udało się potwierdzić tych informacji oraz jasno określić powiązania pomiędzy tunelem kolejowym i istniejącymi obiektami. Poszukiwania Rudigera wciąż trwają . Z tego co mi wiadomo coraz więcej grup poszukiwawczych zaangażowanych jest w prace badawcze o różnym stopniu zaawansowania. Być może tajemnica wkrótce zostanie wyjaśniona.

 

 

 

*powrót*